Dativo non reflexivo e valores especiais

Considérase tipicamente que a principal función, que desenvolve o pronome de dativo (me, che, lle, nos, vos, lles) dentro dunha oración é a de obxecto indirecto moitas veces equivalendo a un sintagma preposicional encabezado por  a:

Seguro que che darán un posto de traballo na nova empresa. (a ti)

Faille caso á profesora, ela é unha persoa moi sabida.(a ela)

Deiche o agasallo polo teu aniversario .(a ti)

Ademais tamén pode realizar a función de suxeito de infinitivo nas estruturas verbo finito+infinitivo+pronome cando o verbo en forma fìnita (conxugada) é impersoal: (cómpreche traballar máis= cómpre que ti traballes máis).

Pode ter os valores especiais de dativo de interese, dativo de solidariedade ou dativo posesivo.

Dativo de interese:

Existe unha persoa (normalmente o emisor) que ten interese nos feitos relatados, no seu desenvolvemento ou na súa consecuencia (non participa directamente). Non te me vaias de aquí.

Voulle mercar unhas luvas novas a Albiña, coas vellas vénselleme os dedos.

me a persoa aludida ten interese nos feitos pero non participa.

Albiña (sux.)

Unhas luvas novas (CD)

Lle (CI)

Tiña que alimentar o gato, mentres lle viviu.

Lle fai referencia ao gato.

Dativo de solidariedade:

O dativo de solidaridade constitúe unha característica peculiar do galego. Designa un oínte que non participa nos feitos e o emisor pretende convertilo en participante (recibindo deles beneficio ou dano) co obxectivo de manter a súa atención e garantir a súa complicidade solidaria, inclinándoo cara ás súas posicións. Represéntase mediante un clítico de segunda persoa e é preciso certo grao de familiaridade e un contexto coloquial ou afectivo. Non desempeña función sintáctica senón pragmática ou informativa. Formas clíticas familiares che, vos e de cortesía lle, lles. Che é o máis común. Como por exemplo:

A min molestoume sacar tan mala nota, pero non por iso che deixei de durmir.

Che: alocutorio, non participou nos feitos nin ten relación con deixar de durmir.

Téñovos moito que estudar. (Familiaridade)

-Téñolle moito que estudar. (Cortesía)

Dativo posesivo

Indica posesión, pertenza ou outros  valores similares  a respecto dun elemento da frase que designa partes do corpo, obxectos persoais, parentesco…, establecendo relacións propias dos pronomes posesivos.

Pisouche o pé esquerdo co seu tacón.